Leasing jest umową, na mocy której leasingodawca przekazuje leasingobiorcy prawo do użytkowania składnika aktywów przez uzgodniony okres i pobiera za to opłatę albo serię opłat. Oznacza to, że polega on na przekazaniu praw do użytkowania określonych zasobów majątkowych w zamian za uiszczenie określonej sumy pieniędzy. Aktualne regulacje podatkowe pozwalają na wyróżnienie dwóch typów leasingu: leasing finansowy oraz leasing operacyjny. Podstawową różnicą między nimi jest to, czy obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych leży po stronie leasingodawcy, czy leasingobiorcy. Jakie jeszcze różnice występują i jakie są najważniejsze cechy leasingu operacyjnego i finansowego? 

Charakterystyka leasingu operacyjnego 

Leasing operacyjny zwany również leasingiem bieżącym albo usługowym polega na przekazaniu leasingobiorcy prawa do użytkowania przedmiotu, zwanego przedmiotem leasingu, w zamian za opłaty, które nazywa się ratami leasingowymi (polecamy również: Leasing operacyjny czy kredyt – co się bardziej opłaca?) . Środki trwałe majątku, które mogą stać się przedmiotem leasingu to auta, w tym samochody osobowe oraz ciężarowe, a także komputery czy całe zespoły urządzeń. Cechą charakterystyczną tej formy leasingu jest to, że właścicielem przedmiotu leasingu jest firma leasingowa. Natomiast koszty związane z eksploatacją, naprawami i ubezpieczeniem ponosi leasingobiorca. Leasingobiorca ma prawo skorzystać z pierwokupu po preferencyjnej cenie. Wartość wykupu zapisana jest w umowie leasingu.

Leasing finansowy 

Leasing finansowy, zwany również kapitałowym albo inwestycyjnym, jest umową, na mocy której finansujący przekazuje korzystającemu prawo do użytkowania określonych składników majątku trwałego na czas określony w umowie leasingowej w zamian za raty leasingowe. Istotną cechą leasingu finansowego jest to, że to leasingobiorca jest uprawniony do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu leasingu, a ów przedmiot zaliczany jest do składników majątkowych korzystającego. Od momentu zawarcia umowy koszt ubezpieczenia ponosi ten, kto przedmiot leasingu użytkuje. Umowa leasingu finansowego jest zawierana na czas oznaczony. Nie został ustalony minimalny okres trwania umowy. Jeśli umowa leasingowa nie stanowi inaczej, to po zapłaceniu ostatniej określonej w harmonogramie raty leasingowej korzystający uzyskuje prawo własności przedmiotu. Oznacza to, że do przedmiotu leasingu po zakończeniu trwania umowy pełne prawo ma leasingobiorca. Leasing finansowy jest traktowany jako dostawa towarów, zatem stawka VAT jest taka sama, jak stawka przedmiotu objętego leasingiem. Podatek VAT podlega odliczeniu przez leasingobiorcę i jest naliczany w chwili wydania przedmiotu. 

Umowy leasingu operacyjnego

Umowy leasingu operacyjnego są zawierane na czas określony (Polecamy: Zakończenie umowy leasingu przed terminem). Czas umowy powinien stanowić minimum 40% normatywnego czasu amortyzacji przedmiotu wynikającego z przepisów podatkowych. W leasingu operacyjnym suma opłat leasingowych (są to opłaty netto, bez podatku VAT) musi się równać co najmniej początkowej wartości przedmiotu. Na wstępie leasingobiorca musi uiścić opłatę wstępną, czyli tak zwany czynsz inicjalny. Leasing operacyjny jest traktowany jako usługa, w związku z czym objęty jest stawką 23% VAT. W przypadku leasingu operacyjnego obowiązkiem leasingobiorcy jest odliczenie VAT. Podatek VAT doliczany jest do każdej raty leasingowej. Leasing operacyjny daje możliwość wykupu przedmiotu. Jest ona zależna od ustalonej minimalnej wysokości wykupu, stawki amortyzacji oraz okresu wykupu. Warto zwrócić uwagę na to, czy opłaca się skorzystać z tej opcji. 

Leasing operacyjny a leasing finansowy – wady i zalety

Zawarcie umowy leasingowej ma swoje korzyści oraz wady. Zaletą leasingu operacyjnego jest to, że większość wydatków (są to: czynsz inicjalny, rata leasingowa, prowizje, opłaty manipulacyjne oraz koszty ponoszone codziennie) można wrzucić w koszt uzyskania przychodu. W przypadku samochodu osobowego takimi codziennymi kosztami mogą być np. wydatki na paliwo. Paliwo można zaliczać w koszty niezależnie od formy finansowania (leasing, gotówka, najem, kredyt). Są jednak ograniczenia przy samochodach osobowych – odliczamy tylko 50% VAT od paliwa, a z pozostałej kwoty w koszty zaliczamy jedynie 75%. Natomiast w leasingu finansowym do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć odsetki rat leasingowych oraz koszty amortyzacji. Zasadniczą wadą leasingu finansowego jest to, że nie ma możliwości odstąpienia od umowy leasingowej, czyli jej wypowiedzenia. Umowy tego typu są zazwyczaj umowami długoterminowymi i trwają minimum 12 miesięcy (choć ich wartość minimalna nie jest prawnie ustalona). Zaletą jest to, że możemy jednorazowo rozliczyć cały VAT, dokonać jednorazowej amortyzacji przedmiotu leasingu (mali podatnicy) oraz zawrzeć umowę na krótszy okres niż w leasingu operacyjnym.

Poprzedni post

Leasing urządzeń na wynajem dla użytkownika końcowego

Następny post

Ubezpieczenie GAP na maszynę – najważniejsze informacje